Op 17 mei 2024 ging ik samen met mijn toenmalige partner naar de Levenstuinen in Teuge –website -.
De teksten in deze tuin inspireerde mij met mijn voorbereiding van mijn pelgrimstocht.
Mijn tent, spullen in de auto en weg. Waar heen? Geen idee!
Daar waar de zon schijnt!
“Je zult door vele poorten moeten gaan om in de binnentuin van je ziel te komen.”
C.v.d.N uit de bundel “Meander van een woordenstroon.”
Deze woorden kwamen zo bij mij binnen. Alle poorten waar ik door heen mag gaan. Hoe zullen deze poorten eruit zien?
Zijn ze licht of donker? Zwaar of vederlicht? Koud of warm?
Wat ga ik in mijzelf tegen komen om naar mijn binnentuin van mijn ziel te komen?
Deze foto met tekst heb ik in mijn reisdagboek geplakt bij
Week 1; NAAR BINNEN GAAN.
“Men zal de oren open moeten houden om meer openheid te verkrijgen in de stilte van het geluid”
C.v.d.N uit de bundel “Meander van een woordenstroon.”
Wanneer ik luister, niet met mijn oren, maar met mijn hele wezen; komt de werking van de Geest tot leven. Ze is net zo werkelijk als het geluid van loeiende wind, een donderslag tijdens een storm of muziek die door ons heen stroomt. Deze altijd aanwezige werkelijkheid is alleen te bereiken door te luisteren.
En wanneer ik in het bos wandel; de stilte in een bos is voor mij als een levende stilte. Het is niet de totale afwezigheid van geluid, maar een zachte, natuurlijke symfonie, van ritselende bladeren, vogelgezang in de verte, een fluisterende wind en stromend water.
Het geeft mij rust in mijn hoofd.
Deze foto met tekst heb ik in mijn reisdagboek geplakt bij Week 2; ZOEKEN
“Duisternis en licht.
Overkoepelend gegeven voor in-zicht”
C.v.d.N uit de bundel “Meander van een woordenstroon.”
Een gevoel van depressie dient zich bij mij vaak geruisloos aan en blijft langer dan dat ik graag zou willen. Soms beleef ik het als een ‘donkere nacht van de ziel’, Het blijft vaak het hangen, altijd ergens aanwezig op de achtergrond, ongeacht hoe vreugdevol, productief of ‘wakker’ ik aan de oppervlakte ook lijk te zijn.
Ook al zie en weet ik diep van binnen dat er voor mij altijd ergens een lichtje brand.
Met wandelen heb ik mijn lichtje gevonden, in de natuur, omringt door bossen en kleine gebergte gaat mijn hart zingen!
Deze foto met tekst heb ik in mijn reisdagboek geplakt bij Week 3, Ontdekken
“And so the adventures begins”
C.v.d.N uit de bundel “Meander van een woordenstroon.”
Ik wandel graag, en hoewel er telkens een zekere gelijkenis is wanneer ik de ene voet voor de andere zet, is er ook veel variatie. Het terrein verandert afhankelijk van waar ik ben; dat heeft invloed op wat me opvalt en hoe vaak ik naar mijn voeten staar om niet te struikelen.
Voor mij voelt het aan als een wandelavonturen, zoals deze pelgrimstocht, het geeft mij een krachtige, zachte en fijne manier om met depressieve gevoelens om te gaan. Het maakt het dragelijker!
Deze foto met tekst heb ik in mijn reisdagboek geplakt bij Week 4, Thuiskomen