Maandag 2 februari 2026
Wat een zonnige meanderende wandeling was het vandaag.
De Regge kronkelde, paadjes kronkelden en ook mijn gedachtens deden daar aan mee. Had ik alles meegenomen wat ik meeneem met een wandeltocht…. Behalve mijn wandelschoenen! Gelukkig kon ik wel op de schoenen lopen die ik aan had.
Maar wandelschoenen hebben wel mijn voorkeur. Ook vanwege de nattigheid rondom de Regge en iets meer bedding voor mijn voeten.

Tot 1925 werd deze rivier bevaren met zompen die langs de Regge in Enter werden gebouwd.

Over de Regge
De Regge stroomt van Diepenheim naar Ommen en mondt uit in de Overijsselse Vecht. In de 11-de eeuw ontstond Goor langs het lage water van de Regge. Door de lage waterstand kon de Regge alleen door kleine transportschepen met een platte bodem, de zogenaamde zompen, worden bevaren. Het 70 km lange riviertje kronkelt lieflijk tussen de weilanden en met riet begroeide oevers, langs eeuwenoude boerderijen. Houten bruggen verbinden de oevers met elkaar. In het Reggedal, heerst complete rust, alleen de vogels en het kabbelende water laten van zich horen.

Over meanderen
Meanderen is het kronkelen van rivieren en beken die in bochten door het landschap stromen. Het is een natuurlijk proces waarbij water in buitenbochten grond wegspoelt (erosie) en in binnenbochten materiaal afzet (sedimentatie), waardoor grote lussen ontstaan. Meanderende beken bevorderen biodiversiteit en natuurlijke waterberging. In de buitenbocht stroomt het water sneller. Hierdoor schuurt het water het bodemmateriaal uit de buitenbocht waardoor deze steeds ruimer wordt en er grote lussen in de rivier ontstaan. In de binnenbocht stroomt het water langzamer.
(Bron internet)

Mijmeringen
De Regge meandert, door obstakels in de rivier, zoekt het water een andere weg.
De buitenbocht stroomt het water heel snel, terwijl ze in de binnenbocht veel langzamer gaat. Het is hierdoor een afwisselende rivier.
Zo voelt mijn leven ook aan, meanderen. Soms ga ik met een grote lus, een grote bocht om iets heen wanneer ik een obstakel tegen kom.
Door het obstakel verandert de koers in mijn leven. Hoe ik mij dan voel is hoe ik ermee omga. Ga ik er doorheen? Of ga ik er met een boog omheen? Ga ik heel snel of vertraag ik?
Soms bewandel ik een smal paadje en soms een brede weg..
Wel een mooie titel voor een boek; “meanderend door het leven.”
Door alle hindernissen ontstaan er allemaal bochten en zo voelt mijn leven ook aan de aller hindernissen.
Volg ik mijn pad. Is het wel een hindernis voor mij? Of is het meer wat kom ik tegen op mijn pad en wat ga ik er meedoen?

Zo kwam cranio sacaal op mijn pad en later hoe ik adem. Niet diep en vol, het voelde aan als een een hindernis op mijn pad. Ik kwam de ademopleiding tegen en ben deze gaan doen. Om meer bewust te worden van mijn adem en om te leren voluit te ademen ( het leven inademen!). Op dat moment volgde ik mijn flow, net als de rivier haar flow volgt.

En vandaag schijnt de zon, maar ik vind het ook ijskoud. Zo kan mijn lichaam ook aanvoelen. Tegelijkertijd warm en ook heel koud, gelukkig niet meer bevroren. Dat ken ik meer van vroeger. Ik was vaak in de “freeze”.
Freeze reactie: “Een automatische, onvrijwillige overlevingsstand bij extreme stress of gevaar, waarbij het lichaam verlamt en men niet in staat is te bewegen of spreken.”
Dat is wel voelt mijn lijf ook soms aan en op plek kan heel warm zijn en de ander plek is nog koud gelukkig niet meer bevroren, maar het mag heel langzaam ontwaken wakker worden. Mag meanderen mee gaan met de stroom van het leven is ook durven stil te staan wanneer ik mij onrustig voel.

PARKEREN parkeren kan bij de visvijver | toon op kaart
ONVERHARDE WEG merendeels van deze wandeling was onverharde weggetjes en paadjes
RESTAURANT n.v.t.
KM 12,9km