JE OGEN

Je ogen drukken alle emoties en toestanden van geest en lichaam uit.
Ogen verzachten in liefde, verharden in woede, verwijden in angst, vernauwen in achterdocht, rollen in ergernis, glazig van verveling en huilen in verdriet.

Je ogen flitsen en vlammen, fonkelen en twinkelen, staren, gluren en loeren, gluren, turen, loeren en lonken, en gluren. Er zijn flirterige ogen, lachende ogen, slaapkamerogen en af en toe ook lege, uitdrukkingsloze, dode ogen…

Je ogen drukken alle emoties en gemoedstoestanden van geest en lichaam uit. Ze verzachten in liefde, verharden in woede, worden wijder in angst en afschuw, vernauwen in achterdocht, rollen in ergernis, glazuren van verveling, huilen van verdriet of vreugde. De “verre blik in haar ogen”, de koude blik van minachting, de hete blik van woede, de opvrolijkende knipoog, de hiernaartoe komende blik, de schuldige blik.

De taal van je oog is net zo welsprekend als de verbale taal.
• Wanneer deze met elkaar in oneens zijn, waar let jij dan op?
• De uitgesproken woorden of de taal van je ogen?
• Wat wordt er echt gezegd?
• Bereikt de glimlach ook de ogen?
• Of kijken je ogen verdrietig?