Bomen en Knuffelbomen

Bomen, hun wortels diep in de aarde, de takken naar de hemel, de middenlijn stevig en zacht.
Wanneer ik mij rot voel, niet lekker in mijn vel, verdrietig, …. ik maak verbinding met de bomen om mij heen. Ik voel de verbinding en de bedding. Ik voel alsof ze mij omhelzen en beschermen.
Ik voel dan verfrist, vervuld van hoop en met een gevoel van vrede dat alles goed zou komen.

Of een boom nu geworteld is in de wildernis of in een verwaarloosd deel van de stad, ik voel mij versterkt en gekalmeerd door de wetenschap dat ze er zijn.
Voor mij stijgt dit gevoel, een zachte staat van zijn, naar een hoog gevoel van aanbidding. Het enige dat van mij wordt verlangd, is aanwezig zijn, dankbaar zijn, dankjewel zeggen met een aanraking of een gefluisterd gebed op mijn adem.

Soms zit ik dicht bij een boom, misschien op een stenen muur of op de grond, en kijk ik gewoon naar een klein stukje van de bast en takken van een boom, en ben ik me bewust van de texturen, kleuren en fysieke zekerheid van dit levende wonder. Het is altijd moeilijk om uit te leggen, maar ik kom er weg met een gevoel van binnen, lichter en versterkt.

In verbinding met boom voel ik dank, liefde en licht. Dank je wel boom dat je er voor mij bent.

🙏🌲🌳🍃🍂